درست نامه
لطفاْ پیش از خواندن درست نمایید:
در رویه ی 29 سطر 11 "که" جا افتاده است.
آن گاه که کنش بی آمیغ و نا-خود خواه است، هر چیز در جای درست خویش آرام گیرد.
در رویه ی ۷۰ "را" جا افتاده است.
این تجربه ها را باید برای همیشه از ریشه کند... .
در رویه ی ۷۷ "را" از سطر ۱۱حذف شود.
اگر آموزگار بزرگ داشته نشود ... .
در رویه ی 189 سطر یکی مانده به آخر از پس خلاقیت هر چه آمده نادرست است.
گویا با همه ی کوشش هایی که شد و بازخوانی چند باره و چند باره، پاره ای اشتباه به چاپ راه یافته است که بدین وسیله از همه ی خوانندگان گرامی درخواست پوزش دارم.

این جا وادی فرافردی است، لطفاً نقاب خود را بردارید!