آمريكايي شدن مدي تيشن ( بخش ۳)

جنبش پاد- فرهنگي كه در پي آن آمد انقلابي در هشياري ، به سبب داروهاي بسط دهنده ذهن ، به شمار آمد ، كه آموزه هاي روحي از فرهنگ هاي آسيايي به خوبي آن را تعريف كردند كه هر كام شرايط را براي گسترش ديگري آماده مي كرد . هنگامي كه انقلاب وهم انگيز 1960 براي نسل پس از جنگ در دهه ي 1970 بالغ مي شدند فروكش كرد ، مدي تيشن و هر آنچه كه اين معني را مي داد ، به عنوان اصل اخلاقي پايدار آن نسل ثابت شد . باور بر اين بود كه نه تنها تمرين هاي مدي تيشن هشياري روان گردان ها را پاك مي كرد و التزام پي گيري سبك هاي زندگي ديگر را تاييد مي كرد بل كه همچنين به سرپرستان فرهنگي – اجماعي نويد داد ك به زودي زندگي بسياري از جوانان برقراري شل هاي تازه و ماندگار تمرين روحي دراز مدت را پذيرا خواهد شد . اينك پس از سي سال ، اين پيشرفت ها كارورزان غربي و پيشرفه اي را فرا آورده است كه خود داراي صلاحيت سن سي ، روشي ، سوامي و تالكا شده اند .

برخي از ايشان مانند رام داس ( ريچارد آلبرت ) ، شيوا ناندا راجا ، يوكنت روشي ، ماروين فريدگود ، جك كورنفيلد ، رابرت فراگر ، روشي ريچارد بيكر و ديگران را مي شناسيم . ايشان آموزش سنت هاي آسيايي را به شنوندگان غربي آغاز كرده اند . همچنين با اين كار ، ايشان با شكل دادن نسل هاي تازه اي از تمرين مدي تيشن د تعديل سازي آن مشاركت مي كنند ، در حالي كه از نفوذهاي آسيايي خبر داشتند ، منحصرا به غربي شدن انجاميد . چنين آموزش هايي بيشتر به نسل دوم و سوم جوانان در ايالات متحده و همچنين اروپا سرايت كرده است ، در حالي كه بطور اصلاح ناپذيري شكل و جهت زندگي روحي در فرهنگ معاصر غربي را دگرگون مي كند .

هيچ يك از اين نفوذ ها در سنت هاي فكورانه غربي تجديد گرايش نكرده اند . امتحان عرفاي غربي به گونه اي شگرف از دهه هاي 1960 افزايش يافته است . براي مثال ، برقراري ادبيات كلاسيك در مجموعه هاي روحي غربي ، چاپ انتشارات پاووليست ، يا ظهور تازه شكل گرفته گروه پژوهش عرفان در آكادمي آمريكايي دين است . به هر حال كتاب هاي همگاني درباره مدي تيشن مسيحي به روشني به بيدار سازي روحي پيوند خورده اند كه در پاد – فرهنگ روي داده است . فراگيري و آموزش مدي تيشن مسيحي نوشته ي اوري روك (1975) ، راهنماي مدي تيشن و آموزش هاي عيسي نوشته جان كوپر (1982) و مدي تيشن در مسيحيت نوشته سوامي راما (1983) چند عنواني هستند كه از چاپ اول شان تا كنون تجديد چاپ شده اند . همچنين مي توان ادعا كرد كه احياي بنيادگراي راست مسيحي واكنشي مستقيم به فراز اند . همچنين مي توان ادعا كرد كه احياي بنياد گراي راست مسيحي واكنشي مستقيم به فراز بزرگ تري از معنويت بوده كه در پاد – فرهنگ آمريكايي روي داده است .

شايد چشمگير ترين فرصت براي بيرون آمدن از جريان تازه كارورزان مدي تيشن غربي ابرآگاهي فرهنگ هاي آسيايي ، به ويژه بر حسب نگرش و بي نقصي شان بوده است . در حالي كه سنت مسيحي – يهودي ، يوناني – رومي ، اروپاي غربي و انگليسي – آمريكايي به صادر كردن باور ها و ارزش هاي خود به فرهنگ هاي ديگر در مقياسي گسترده ادامه مي دهند ، جهان بيني آسيايي هم خود را به عنوان نيرويي براي رقابت اقتصادي ، سياسي و اجتماعي نشان مي هد . ولي آيا تضاد شناخت شناسي هاي جهان اجتناب نا پذير است ؟ شايد . در اين حين ، غربي ها با نسلي تازه و جوان تري پديدار شده اند كه به سرعت تاويل گران ماهر اين سنت هاي غير غربي مانند جهان بيني هاي شرقي مي شوند . ابزار ايشان ، يعني تمرين مدي تيشن ، توانست به جاي تضاد پيش بيني شده فرهنگ ها ، به طور بلاقوه زمينه را براي تبادل نظر ميان شرق و غرب مهيا كند كه ممكن است تا به حال در تاريخ انديشه ي غربي بي نظير باشد .

                                                                                  پایان

دهه ی 1950 رشد علاقه ی بسیاری را در مدی تیشن و فلسفه ی آسیایی نشان داد . فردریک اسپیگلبرگ ، پرفسور ادیان تطبیقی در استنفورد ، موسسه ی کالیفرنیایی مطالعات آسیایی را در سال 1951 تاسیس کرد که اثر عارف هندی امروز و اصلاح طلب اجتماعی سری آروبیندو قوس را برجسته کرد . آلن واتسن ، دانشجوی ذن و کشیش رسمی کلیسای اسقفی ، به زودی به هیات علمی پیوست و در چند سال چنان کتاب های پر فروشی مانند روان درمانی شرق و غرب و معنی ذن را به رشته تحریر در آورد .

همچنین در این هنگام بود که نخست مایکل مورفی تحت تاثیر اسپیگلبرگ ، با ٱموزه های سری آربیندو آشنا شد و تمرین مدی تیشن را آغاز کرد . مورفی به یاری آبراهام مزلو ، آلن واتس ، ویلیس هرمان ، آلدوس هاکسلی ، جورج لئونارد و دیگران ، به زودی با ریچارد پرایس برای راه اندازی موسسه ایسالن همکاری کرد ، که به سرعت مرکز بزرگ رشد جهانی استعداد انسان شد .

در آغاز دهه ی 1950 ، د و ت . سوزوکی با کمک واتس ، از ژاپن به کالیفرنیا آمد و ذن را به نسل تازه ای از آمریکایی ها معرفی کرد . سوزوکی در نیویورک رحل اقامت افکند ، جایی که کرسی استادی در کلمبیا را پذیرا شد . همایش های اش را برای عموم آزاد کرده بودند و در نتیجه تاثیر گسترده ای بر جای گذاشت . توماس مرتون با او دیدار کرد . نو فرویدی هایی مانند کارن هورنای و اریک فروم شاگردان او بودند . سوزوکی حتی هورنای را در گردشی سه ماهه به زیارتگاه های مذهبی ژاپن برد . جان کیج مانند جی . دی . سالینجر پای سخنانش نشست . به زودی شرح حال سوزوکی در نیویورک تایمز به چاپ رسید و بسیاری از کارهای پیشین ور درباره تاریخچه و فلسفه ذن ، که با ابهام نسبی به چاپ رسیده بودند ، برای شنوندگان آمریکایی برگردان و تجدید چاپ شدند . ذن ، در آغوش نسل سرخورده ، ناگهان به غرب آمده بود .

آن چه بعدا روی داد عصر کاملا تازه ای از اقبال عمومی به مدی تیشن را آغاز کرد . این جای تلاقی سه رویداد مهم فرهنگی در دهه 1960 بود : انقلاب وهم انگیز ، هجوم کمونیست آسیا ، و بر خاستن پاد – فرهنگ آمریکایی ، به ویژه از نظر مخالفت گسترده با جنگ ویتنام .

تا اوائل دهه ی 1960 ، داروهای بسط دهنده ذهن را بخش چشمگیر نسل پس از جنگ ، استعمال کردند . نسلی 40 میلیونی زاده ی سال های میان 1945 و 1955 که از اواخر دهه ی 1960 و آغاز دهه ی 1970 پدیدار شدند . این کار جوانان را در سنین نو جوانی و بیست سالگی به گشودن جمعی درهای ادراک درونی ، آزمایش سبک های دیگر زندگی ، و زیر سوال بردن هنجار های رسمی فرهنگی جامعه غربی ، رهنمون شد . به زودی نسلی کامل موسسات غیر متعارف خود را تاسیس کردند که علیه اشکال سنتی فرهنگی آغاز به کار کرد که هنوز ایدئولوژی نسل والدینشان بر آن چیره بود . در نتیجه ، پیامدهای مهم سیاسی ، اقتصادی ، مذهبی و اجتماعی در غرب به وقوع پیوست ، به ویژه در ایالات متحده که پایدار می نمود ولی هنجارهای فرهنگی غیر متعارف در نسل جوان تر طبقه میانی آمریکا ریشه دوانید .

هم هنگام ، نفوذ فزاینده شوروی در هند ، انقلاب فرهنگی در چین ، تصاحب تبت و مغولستان به دست چینی های کمونیست ، و نفوذ فزاینده ی کمونیسم چینی در کره و جنوب شرقی آسیا نیرو های عمده ای بودند که مشترکا صحنه را برای سرازیر شدن آموزگاران روحی آسیایی به غرب آماده کردند . نسلی کاملا تازه از  ایشان در صحنه آمریکا ظاهر شد .و ایشان مشتاقان شنونده ای را در پادژفرهنگ آمریکایی یافتند . سوامی آ.سی.سوامی بهاکتی ودانتا ، سوامی سات چیت آناندا ، گورو ماهاراجی ، کرپال سینگ ، نایاناپونیکا تیرا ، سوامی راما ، تیک نات هان ، چوگیام ترانگپا ، ماهاریشی ماهش یوگی ، سوامی موکتاناندا ، سری باگوان راجنیش ، پیر ولایت خان ، و کارماپا چند نفری بودند که پیروانی در ایالات متحده یافتند . در حالی که صداهای معاصر بیشماری باقی می مانند ، همانند گورو مایی ، تیک نات هان ، ماهاریشی و سوگیال رین پوچه ، از نظر تاریخی تردید کمی می تواند وجود داشته باشد که شناخته شده ترین و مؤثر ترین چهره در این پانتئون امروزی تنزین گیاتسو ، چهاردهمین دالای لامای تبت ، برنده جایزه صلح نوبل در سال 1989 بود .

تحت تاثیر چنین شخصیت هایی ، رشد شگرفی در مدی تیشن به عنوان تمرینی روحی در ایالات متحده از دهه ی 1960 تا به حال روی داده است . دانشمندان رده بالای آمریکایی که خود را به عنوان سخن گویان اصلی برای سنت عقل باور اروپایی در جهان جدید می دانند این پدیده را بسیار کم اهمیت باقی می گذارند . در جای نخست ، از دیدگاهی فرهنگی – اجتماعی ، روشن است که از دهه ی 1920 تا 1960 ، روانکاوی فرویدی نخست وسیله دست یابی پذیرفتنی اجتماعی بود که به واسطه ان هنرمندان ، نویسندگان و دوستداران نوگرایی به امکانات ناهشیار درونی خود دست یافتند . هر چند برای نسل جوان و تازه ای از خیال پردازها ، روانکاوی به زودی با دارو ها روان گردان به عنوان وسایل ابتدایی گشودن درهای درونی ادراک جایگزین شد . این امر در نتیجه ی آزمایش های برگزار شده در آزمایشگاه های دانشگاه و ارتش وابسته به اداره ی اطلاعات مرکزی ایالات متحده (سیا) روی داد . سیا به گسترش داروهای مهار ذهن برای کاربرد بالقوه ی آن در جنگ روانی علاقه مند بود . در همان هنگام که سیا آزمودن موادی مانند ال . اس . دی را بر جمع بی خبری از سربازان ، تاجران و دانشجویان دانشگاه آغاز کرد ، برخی از این مواد شیمیایی به دست جامعه ی پزشکی و علمی رسید . پژوهشگران خود آغاز کردند به بلعیدن مسکالین و ال . اس . دی . دهه ی 1950 و اوائل دهه ی 1960 ، از کاناپه های روان پزشکان در هالیوود تا تالارهای مقدس دانشگاه هاروارد ، نخبگان فرهیخته و جوان طبقه ی متوسط آمریکا در حد گسترده ای به آزمودن روان گردان ها روی آوردند .

                                                   این مطلب ادامه دارد 

روان شناسی مراقبه 4 :

علیک بقلبک (اویس قرنی)

آمریکایی شدن مدی تیشن

حتی پیش از انقلاب آمریکا واسطه فرقه های غیب دانی مسیحی گوناگون اروپایی سنت های مراقبه ای شرق در فر هنگ رایج آمریکایی تراویدن آغاز کرده بود . تدوین گران نخستین اعلامیه ی استقلال و قانون اساسی آمریکا با عضوییت شان در دسته های مخفیانه ای مانند رزی کروشن ها ، از آموزه های صوف گری رازورانه و کابالای یهودی متاثر بودند .

سپس انگاره های آسیایی در دوره تعالی گرایان ، به ویژه میان سال های 1840 و 1880 رواج یافت که به طور گسترده ای سنت های آمریکایی روح باوری ، یزدان خردی و درمان گری روح را تحت تاثیر قرار دادند . امرسون مفهوم هندی برهمن را در بینش یزدانی نو – انگلیسی به اسم روح بزرگ باز مدون کرد در حالی که انگاره های هنری دیوید تورئو درباره ی نافرمانی مدنی از خوانش کتاب های آسمانی هندو در باره مراقبه ، یوگا ، و مبارزه منفی تاثیر می گرفت . هم هنگام ، روح باوران هم – که باور داشتند دانش به کمک جلسه های احضار ارواح دسته ای از مدیوم ها با مردگان تماس برقرار می کند – به انگاره های آسیایی می پرداختند . هلنا بلاواستکی ، یکی از موسسان انجمن بین المللی یزدان خردی معمولا با معرفی مفاهیم هندو به چرخه روح باوران آمریکا کسب اعتبار می کرد . در این زمینه هم یزدان خردان متن های هندی را درباره ی مراقبه ترجمه کردند و برای نخستین بار به شکلی همگانی در دست رس خوانندگان انگلیسی زبان قرار دادند . به همین صورت کار ورزان اندیشه ی نو – پیروان فینیاس پ . کویمبی درمان گر – نیز فنون مراقبه مانند تجسم های هدایت شده و مانترا را در رژیم های درمان گری خود گنجاندند .

به طور کلی ، آمریکایی ها در اواخر سده نوزدهم ، انگاره های آسیایی ها را برای سازگار کردن فهم بهین انگارانه ، عمل گرایانه و التقاطی خود از تجربه درونی تصاحب کردند . این معمولا به معنای پذیرش انگاره هایی مانند تناسخ و کارما در مسیحیتی بسیار آزاد ولی دنیوی بود ، روان شناسی رشد منش که به فلسفه تعالی گرایی نزدیک تر بود تا به آموزش های هر یک از فرقه های مسیحی .(هنوز هم ، همان معیار برای تاویل انگاره های آسیایی پا برجاست ولی به شکل یک تعریف نو – تعالی گرا ، یونگی و پاد-فرهنگ از هشیاری برتر ) .

     این مطلب ادامه دارد